FADING OF THE CRIES (2011)
17 Haziran
Eşimin ve kızımın ölümünden birkaç ay geçti.
Tanrı'ya hergün niye benden bu kadar çabuk alındıklarını soruyorum.
Sigara içmeye başladım, kollarımı ölüme açtım.
Bu dünyada, her zamankinden daha yanlız hissediyorum.
Destek olmak için baldızıma yakın yerleşiyorum.
Bu evi almanın acım için bir dikkat dağıtıcı olduğunu bilmem gerek.
Bitirilmesi gereken bir romanı bitirmek için görünür bir ilham.
Buranın ne kadar pahalı olduğuna hala inanamıyorum.
Küçük bir kasaba olmasına rağmen.
Yine de, umarım doğru kararı veriyorumdur.
Fading of the Cries
14 yıl sonra
Nerde bu?
- Sarah ! - Şimdi ne istiyorsun?
- Sarah ! - Geliyorum Maggie !
Neye bakıyorsun?
İşte buradasın.
Seni yakaladım.
Tanrım --
Buraya nasıl bu kadar kolay çıktın?
- Ne yapıyorsun? - Eski eşyalara bakıyorum.
Arada bir bana anne demen seni öldürmez.
- Ne arıyorsun? - Her hareketime karışmak zorunda mısın?
Sadece Michael Amca'nın eski eşyalarına bakıyorum.
Ne? Onu özlüyorum.
O çok değerli bir antika ve Michael Amcan ona iyi bakmamızı isterdi.
Unuttuysan söyleyeyim, onu bana verdi.
Bence, daha sorumluluk sahibi olana kadar takmamalısın.
Ah haydi ama kaç yaşındayım sence?
Nereye gidiyorsun?
Sarah ... nereye gidiyorsun?
Ne zaman döneceksin?
- Sana söyledim, Emily'lerde kalacağım. - Hayır, bana bunu söylemedin.
Hayatıma sürekli karışmandan sıkıldım, ben gidiyorum.
Sarah ... bu konuşma daha bitmedi !
Dinlemeyi bırakabilirsin.
- Nereye gidiyorsun? - Burası dışında herhangi bir yere.
- Ama sadece takılacağımızı -- - Jill, istediğimiz zaman yapabiliriz.
Aptallık etmeyi bırak, gitmem gerek.
- Ödümü kopardın ! - Üzgünüm, neredeydin?
- Haydi ama 1 saat geciktik. - Maggie yine sorun çıkardı.
Kalktak --
- Peki, getirdin mi? - Evet --
Harika --
Tanrım, burası hala beni ürkütüyor. Ne? Hala öyle ama.
Eminim amcan yaşarken daha güzeldi.
Evet, sorun değil, herneyse.
Haydi gidelim.
Haydi ! Sarah gidelim !
- Peki kolyeyi nereden aldın? - Amcama aitmiş.
- Antikaya benziyor. - Evet --
- Maggie, aldığım için kızıyordu. - Onun sorunu nedir ki?
Kendi hayatını kontrol edemiyor diye benimkini kontrol etmeye çalışıyor.
- Hep aynı şey. - Merak etme.
Çünkü ben buradayım. Bunun için buradayım.
Hala yapacak bir şey olmayan b.k kasabasında yaşadığımızı hatırlatıyorum.
Hiçbir şey --
Teşekkürler ... sanırım.
Ne ucube ama --
Gidelim buradan.
Elimi tut.
Koşabilir misin? Güzel.
Çok koşmamız gerek.
- Neyi bekliyorlar? - Seni --
Yakında dur, sokaklardan uzaklaşmamız gerek.
Hazır mısın? Hazır ... mısın?
Şimdi !
- Tamam Jill ben gidiyorum. - Anne, bu TV çalışmıyor.
Yayın kesilmiştir. Sen iyi olacağından emin misin?
Sanırım. Neredeyse 15 yaşındayım.
Tamam, cebim yanımda, ihtiyacın olursa ara, tamam mı?
- Jill? - Tamam, bay.
Ah, haydi ama.
İnanılmaz.
Kahretsin --
- Hey, erken geldin. - Jill, bütün kapı ve pencereleri kitle.
Ne? Sorun ne? Bir şey mi oldu?
Sadece yap --
Jill, git arka tarafı kontrol et.
- Ödümü bokuma karıştırdın. - Hey, kelimelerine dikkat et !
Aman Tanrım, in aşağı.
Aşağı in ve öyle kal.
Daha güvenli bir yer bulmalıyız.
Ne olduğunu niye söylemiyorsun?
Çünkü ne olduğunu bilmiyorum.
Gel.
- Peki ya araba? - Çalışmıyor.
Merdivenlerden yukarı çık.
21 Haziran
Taşınalı birkaç gün oldu ama şimdiden zihnim bana oyunlar oynuyor.
Bedensiz gölgeler görüyorum.
Geceleri yatak odamın üzeriden gelen sesler duyuyorum.
Belki de sadece deliriyorumdur.
Eşim ve kızımın son anlarındaki hallerini bir türlü unutamıyorum.
Kendimi çok gerçekdışı hissediyorum.
Michael Amca'na merhaba de.
Hey Sarah, nasılsın?
Haydi merhaba de.
Haydi, girin.
Sarah'nın babası geçen sene bizi terk ettiğinde kolay olmadı.
Dünyanın sonu geldi sandım.
Söylemeye çalıştığım şey --
Yanlız olmanın nasıl olduğunu biliyorum.
Sağol.
- Anne? - Ne yapıyorsun?
Anne gelip seni yakalayacak.
Anne seni gelip alacak, seni ufaklık --
- Orası güvenli olur ! - Çok uzakta ! - Geldik sayılır !
Buraya giremezler.
Burası onlar için fazla güçlü.
İsmin ne?
Sarah --
Bunun kabus olduğunu düşünüp duruyorum.
Hayal edebileceğinden fazla.
Sen kimsin?
Nereden geliyorsun?
Ben Jacob.
Hey, bana güvenmene ihtiyacım var.
En iyi arkadaşım az önce öldü !
Sen birden ortaya çıkıyorsun ve o şeyler --
Arkadaşın için üzgünüm.
Ah Tanrım, bu da nedir?
Duvar yıkıldı !
Buradan gitmeliyiz.
25 Haziran
Günceyi okuyalı birkaç gün oldu.
Evin bir önceki sahibine ait olduğunu düşünüyorum.
Okurken öyle hoşuma gidiyor ki saatler geçip gidiyor resmen.
O kadar ki romanımı yazmakta zorlanıyorum.
Bu ev hep çok soğuk.
Dün gece, yatak odamın tavanından gelen bir ağlama sesi ile uyandım.
Ne olduğunu merak ettiğim için araştırmaya karar verdim.
Hiçbirşey bulamadım. Yine de birşey beni izliyor gibiydi.
Bu evde hep garip hissediyorum.
Sanki bana ait değilmiş gibi.
Hem de sürekli hatırlatıyor.
Dinle --
Çok dikkatle dinle çocuğum.
Sen kimsin?
Ben Mathias, ama senin derdin yanında ne olduğuyla ilgil olmalı.
- Neyden bahsettiğini bilmiyorum. - Gümüş kolyen içinde duran parça.
Geri ver.
Anlamıyorum.
Kesinlikle geri verilmeli. Onun gücünü anlamıyorsun.
Yanındaki kılıçlı arkadaşın da öyle.
Geri dur !
Rahatla çocuğum. Onu bana vereceksin.
Sana vereceğimi de --
Benden alamıyorsun, değil mi?
Bu kaosu bitirmenin gücü sadece sende var.
Kolyeyi malikaneye geri ver ve herşey düzelecek.
Kolyenin kötü bir geçmişi var.
- Amcamındı. - Benden çaldı ve bu yüzden bütün ailesi lanetlendi.
Kolyeyi bana ver, ben de ailene çökmüş olan laneti yok edeyim.
Peki ya vermezsem?
Seni lime lime edene kadar bütün kabuslarını bir bir gerçekleştiririm !
Sarah --
Benim --
Devam etmeliyiz, diğer tarafta bir çıkış var.
Biz neredeyiz?
Kasabanın altında, eskiden ayinler için kullanılan bir yerdeyiz.
- Ben bu kasabada -- - İleride !
Ne? Nedir o?
- Buradan gitmeliyiz ! - Ne? Nedir?
Arkana bakma !
- Nereye gidiyoruz ?! - İşte oraya !
Tırman ! Aşağı bakma !
Orada !
- Bunu duydun mu? - Evet, kapıydı.
- Ben gidip bakacağım. - Hayır, belki de hiçbirşeydir.
- Ablan olabilir. - Gitme! - Jill --
Gidip Sarah mı diye bakmam lazım.
Burada kal.
Sarah?
Geride dur !
- Haydi, burada güvende değiliz. - Niye sen --
- Güvende olduğumuza emin misin? Kısılmış gibiyiz. - Tabii ki güvendeyiz.
- O şeylerden etrafta görmüyorum. - Asla gözlerine güvenme.
Bütün o ağlamalar.
Aşağı
- Her yerdeler. - Bizi avlıyorlar.
- Bizi görüyorlar mı? - Ağaçlarda olmaz.
Durdular.
Geçemiyorlar.
Bak şunlara, nereden geliyorlar?
Devam etmeliyiz.
Dalga geçiyor olmalısın.
Geçmeliyiz.
Onlar mı?
Orada, gördün mü?
Diğer yana gitmeliyiz. Şimdi !
Devam et.
Hepsi gitti.
Biliyorum.
Bütün gece koştuk, dinlenebilir miyiz?
Oranın altında.
Çok güzel bir gece, niye bütün bunlar oluyor ki?
- Onu çabuk çıkar. - Niye? - Şimdi !!
- Niye ?! Ne? --
- Hey !! - Delinmez.
Kılıçtan bile.
Vücut teması. Bizi böyle buluyorlardı.
Bütün hayatım boyunca bendeydi şimdi de bunun için kovalanıyor muyum?
- İlk ne zaman taktın? - Sadece geceleri ama--
Kaçırdığım birşeyler mi var?
Sen de kimsin ve kilisenin altındaki yolları nasıl biliyorsun?
Ben tam saldırılırken sen nasıl hemen geliverdin?
- Herşey göründüğü gibi değil. - O zaman açıkla.
Beni izliyor musun?
Benden birşey saklıyorsun.
Açıkçası ... beni korkutuyorsun.
Bununla bir ilgin var mı?
Evet.
Ne?
Benim ailem bu kasabada öldürülmüştü.
Ailemle yerleştiğimiz anda evde bir sorun olduğunu anlamıştım.
Tavan arasında döşemenin altında içinde sembollerin olduğu bir günce buldum.
Her biri büyüydü ve kötülüğe karşı korumak için kullanılıyordu.
Necromencer'ın gücünün kökeni buydu.
Necromencer mı?
Semboller kullanarak ölülerle iletişim kurabilen bir büyücü.
O zaman bu "Necromencer" olan biten herşeyden sorumlu.
Yaşayan bir kabus yaratma yeteneğine sahip.
Ne zaman gördün?
Kilisenin altındayken.
Adının Mathias olduğunu söyledi, neye inancağımı bilemedim --
Ne söyledi ki?
Kolyenin ona ait olduğunu.
Güncede bir taşın çizimleri var.
Onun için bir isimleri var.
Necromencer'a gece ve gündüzü konrtol etme gücü veriyor, her gün de güçleniyor.
Eğer günü geceye çevirirse bu kasaba hayatta kalamaz.
Amcam Michael ölmeden önce bana bıraktı.
Kolyeyi nasıl elde etmiş?
Bilmiyorum.
Ben çok gençtim.
- Nerede yaşıyordu? - O malikanede, beni bulduğun yer.
Ailem, günceyi keşfettikten hemen sonra öldürüldüler.
Ne zaman?
Sanki dünmüş gibi geliyor.
Evin satıldığını bilmiyordum, ben --
Kısaydı.
Maggie, benim hakkımda deliriyor olmalı.
- Maggie? - Annem, ben --
Ona öyle demeyi reddediyorum.
Jill, kız kardeşim onunla birlikte.
En azından şu anda onlarla uğraşmam gerekmiyor.
Uğraşabilmeni kıskanıyorum.
Ne oldu?
Gittiler --
Sence bu sona erecek mi?
Herşey bitmek zorundadır.
Biraz dinlensen iyi olur.
Sabaha kadar beklerim.
Anne ?! Baba ?!
Anna ?!
Şimdi ne var?
Şimdi ne istiyor ki?
Hey Maggie.
Sana kurabiye getirdik.
Teşekkürler.
Onlar ... onlar iyi görünüyorlar.
İçeri gelebilir miyiz?
Tabii ki gelebilirsin.
Eh, sizi hangi rüzgar attı?
Belki de dışarı çıkıp birşeyler yapmak istersin diye düşündüm.
Pek de dışarı çıkasım yok aslında.
Bu aralar.
Yayıncı seni bayağı sıkıştırdı demek.
Hayır, ben onunla uğraşmıyordum.
Ona dokunma !
Sorun yok.
Ben üzg -- üzgünüm. Ne diyeceğimi --
Neler olduğunu bilmiyorum.
Michael, sen iyi misin?
Evet, sadece ... yakın zamanlarda gerginim.
Anlıyorum.
Neler yapıyorsun?
Sana gösterebilirim.
Bak, şuna bir bak.
Bunu gördün mü?
Bunu nasıl yaptın?
Bu var ya? Bunu tavan arasında buldum.
Döşemenin altında ve içinde --
Bir sürü sihirin nasıl yapıldığını anlatan açıklamalar var.
Michael, bu iyiye alamet değil.
Ne demek istiyorsun?
- Ne yaptığımı sanıyorsun? - Bu doğru değil.
Maggie, bu benim sıradışı bir şey yapmak için şansım.
Senin zavallı sınırlı zihninin bunu görememesi çok yazık.
Sanırım biz gitsek iyi olacak.
Katılıyorum.
Ne var biliyor musun?
Seni buraya hiç davet etmemiştim.
Sarah?
Evet?
Gitmemiz gerekiyor.
Hepsi gitmiş.
Necromoncer'ın gündüz vakti gücü yok.
Dün gece, niye oradaydın?
Kötülüğü durdurmak için.
Ama o evi bu kadar tehlikeli yapan ne?
Mathias yıllar önce orada oturmuş.
Orayı kendinin yaptıktan sonra kimse rahat olmamış.
Komik. Çocukken herkes uzak durmamı söylerdi.
Sadece bir efsane sanıyordum.
Bak.
Sanki hala acı çekiyormuş gibi.
Biz devam etmeliyiz.
Bunun kendime olmasını istemem.
Bana böyle olursa, beni öldüreceğine söz ver.
Seni eve sağ salim bırakacağım.
Maggie ve Jill'i özlediğime inanamıyorum.
- Onlar da öyle olursa ne olur? - Onları öldürürüm.
Jill, bebeğim uy --
Hey, sorun yok, sadece benim.
S.ktir, ne kabustu !
Güvenli mi?
Evet, aşağı gel, sadece bastığın yere dikkat et.
Dikkat et.
Ah, çok iğrenç --
2 Temmuz
Güncedeki efsunları yapmaya başlayalı birkaç gün oldu.
Bu yazılanlara o kadar hayran kaldım ki ...
... artık kendi sığ romanıma zaman ayıramıyorum.
Bu sabah, Necromencer'ın geçmişi hakkında okudum.
Anlaşılan eşini geri getirme umuduyla büyülü sözleri söyleyip duruyormuş.
Anlaşılan, o öldürülmüş.
Sözleri büyüsünün dışına taşınca başarılı olmuş.
Kiliseden gelenler Mathias'ı tutup eşini ölmesini izlettirmişler.
2 defa.
Daha da kızgınlığa dalarken, yazıları daha da dağınıklaşıyor.
Kasabanın büyüklerine küfür ediyor.
Ölüleri diriltmekle tehtid ediyor.
Sonraki efsun benim yaptıklarımın da ötesinde.
Birisinin hayatını sona erdirmek.
Bunu yapabilir miyim bilemiyorum --
Bu güncede, iblislerden, ölüleri uyandırmaktan ...
... ve sembollere kötülüğü saklamaktan bahsediyor.
Tam olarak ne anlama geldiğini anlamasam da --
Mathias'ı korumak için 3 tane koruyucu çağrıldı.
Necromencer'ı, kasaba büyüklerinden intikamını alsın diye.
Lileen, onun habercisi.
Thrah, gündüz boyunca gözleri.
Ve Salathis, onun intikamı.
Thrah, kendini göster !
Gözüm ve kulağım olmanı ve birşeyi getirmeni istiyorum.
Kolyeyi geri alana kadar güçsüzüm, onu benden genç bir kız çaldı.
Erkek bir yoldaşla yolculuk ediyor.
Onları öldür ve kolyeyi geri al.
Eğer çevresinden dolaşırsak ışığı yitiririz.
Nedir?
Koş.
Bu da neyin nesi?
Has.ktir --
O ahıra gitmemiz gerek !
Buradan nasıl çıkacağız?
Ben ... ben daha fazla dayanamam.
Başaracağız, sana söz veriyorum başaracağız.
5 Temmuz
Bu iblis Salathis'i ilk uyandırma girişimim.
Artık sonuçları ile ilgilenmiyorum bile.
Artık yemeyi veya uyumayı düşünmüyorum.
Yayıncım artık bana ulaşmaya çalışmayı bıraktı.
Onu barda hemen tanıdım.
Ailemin ölümünden sorumlu sürücü.
Evime yalandan sebeplerle getirdim.
Beni tanıyamayacak kadar sarhoştu.
Fıstık ne zaman işe koyulacak?
Ailemi öldürmekten dolayı zerre kadar pişmanlık duymuyordu.
Ona başka bir içecek sundum.
Kısa süre sonra burada olur.
Beklerken bir içkiye daha ne dersin?
Teşekkürler.
- Sen içmeyecek misin? - Hayır, ben içki içmem.
Artık değil.
Yaşadığım tek şey bu.
Sarhoş bir sürücü ailemi öldürdükten sonra bakışım değişti.
En kötüsü de --
Teknik bir ayrıntıdan dolayı kurtuldu ...
... ve özgür kaldı.
Bu da nedir?
Hiç tanıdık geldi mi?
Ailemi öldürmek nasıl hissettiriyor?
Hayatımı yok etmek?
Bak --
Burada neler oluyor, ha?
Bir kazaydı.
Ben buraya ailen için özür dilemek için gelmedim.
Ben gidiyorum.
Yaşıyorken olmaz.
Ne?
Beni durduracak mısın?
Çoktan yaptım bile.
Bu da nesi?
Al onu.
Sarah?
Buradan çıkmalıyız.
O şey hala dışarıdaysa?
Gece için bekleyemeyiz.
Beni hayal kırıklığına uğratıyorsun, kulum.
Nereye kaçtılar?
Gel ... bizi bekliyor.
Tamam, bu da sonuncusu.
Yardım eder misin --
Jill?
Jill !
Ah, Michael'ın başka bir kan bağı.
Anne !
9 Temmuz
Salathis'in gelişinden 3 gün geçti.
İblisler karanlığa kayboldu ve güvenliğim için endişeleniyorum.
Beni hala niye öldürmediler diye merak ediyorum.
Neyi bekliyorlar?
Michael !
Hey -- gel içeri.
- Sana su getirebilir miyim? - Evet, su iyi olur.
- Tamam. - Sağol.
Seni görmeyi beklemiyordum ama evden çıktığına sevindim.
Seni tanıyamayacağım için üzgünüm.
Seni özleyeceğim.
Sen hep güvende olacaksın.
Kahretsin.
Al bakalım.
Hey, sen iyi misin?
İyiyim --
Al --
Michael !
O Sarah'a bir hediye. Sadece yeterince büyüdüğünde ona ver.
Tamam.
Üzgün olduğumu söylemek istiyorum.
Michael, sorun değil, sadece endişeleniyorum.
Gitmeliyim.
Hayır, bekle !
Maggie ?!
Bütün aile tekrar bir arada.
Seni p.ç kurusu !
Kendi kaderini kendin seçtin.
Ailenin güvenliği için, o kolyeyi geri versen iyi olur.
- Kaybettim ! - Çok kötü karar.
Oydu, sadece o.
Bacaklarını kopar.
Peki ... çocuk döner.
Eaves'ın kılıcı ... al ondan.
Onu rahat bırak !
Haydi, haydi --
Cadı ... kolye mi yoksa kız kardeşinin hayatı mı?
Sarah ... yapma.
Onu bırakacağına söz veriyor musun?
Sana söz veriyorum.
Lütfen, lütfen !
Bırak onu !
Bizi nerede bulacağını biliyorsun ... kurtarıcı.
Hayır !
Sarah --
- Ne yaptın sen? - O benim kız kardeşim.
O iyi olacak.
Onu nereye götürdü?
Malikhaneye.
Birşey söyleme, onu o yerden kurtarmalıyım.
- Yapamazsın. - O, kız kardeşim.
Oraya dönersen hiç şansın olmaz.
O kendi başına, yardıma muhtaç durumda.
Sen gidip onu alır mısın?
Bana pek seçenek bırakmıyorsun.
Sana güvenmediğim için özür dilerim.
Seni tekrar görecek miyim?
Hatırla.
Nasıl unutabilirim ki?
Şimdi içeri gir.
Şans için --
Başlattığım şeyi bitirmeliyim.
Mathias?
Sanırım tanışmamıza gerek kalmamış.
Siyah yazmaları, benim dirilişimi sağlasın diye bıraktım.
Benim kurtarıcım ve işkence edicim.
Kolyeyi bana ver.
Yazmalarımda olmayan bütün gücünü sana veririm.
Onu alamazsın.
Bayağı ... ikna edici olabilirim.
Senden korkmuyorum.
Seni nasıl yok edeceğimi buldum, g.t herif.
- Kaderini mühürledin. - Ruhumu kurtardım.
Seninkini de bu efsunla yok ettim.
Emin misin?
Son nefesini almadan önce ...
... senin bütün aileni lanetliyorum !
Böylece kendi kaderini mühürlemiş oldun.
Öldür onu.
Söz veriyorum, hiç başarısız olmadı.
Jill nerede?
Seni gördüğüme sevindim Maggie.
Sarah, o nerede?
Dinle, onu geri getirebilecek tek kişi Jacob, dün gece hayatımı kurtardı.
Kim olduğunu bilmediğim birini oturup beklemeyeceğim --
Senin gerçekten ayık kalman gerekiyor !
Senin de şimdi geri çekilmen gerekiyor !
Burada oturup bekleyemem, dışarı çıkıp onu bulacağız !
Öyle mi? Dışarı çıkarsan ölürsün !
Ben neredeyim?
Gel buraya çocuk.
Önüne bak.
Gözlerinin ne gördüğünü söyle.
Sadece kasaba.
Hayır, burası sıradan bir kasaba değil çocuk !
Günahları yüzünden sonsuza kadar lanetli.
Günah mı?
Bana ... eşime ve doğmamış çocuğuma !
Öyle bir intikam aldım ki ...
Bunun ne olduğunu biliyor musun?
Amcam Michael'e aitti.
Benden o çaldı ve bu yüzden onun, senin soyunu lanetledim.
İzle.
Bu gökleri tekrar karartırken izle.
Ah, Mag, hala bir ölü var.
Kapıyı aç, ben hallederim.
Eh, dışarısı kararmaa başladı.
Acele et !
Gece geri döndü. Canavarı uyandırma vakti geldi.
Salathis
İçeri gireni öldür.
Eve geldim.
Hiç bir şey.
Bu da neydi?
Maggie, Maggie hayır !
Emily --
Al bunu !
Michael --
Koruma için.
Eğil !
O tarafta.
Ölümden bu kadar kolay nasıl kaçıyorsun?
Sen ölü müsün?
Son hatırladığım, senin sayıklayan bir ruh olduğundu ...
... çığlıkları gecede kaybolan ailenin intikamı için geldin ama.
Onları kurtarmaya geldin.
Senin özel koruma büyüne karşı özel ayarlamalar yapıldı.
- Bacağın nasıl? - Ah, çok üşüyorum.
O kadar da kan kaybettiğimi sanmıyorum.
Al.
Al bakalım.
Teşekkürler.
Artık kimsenin çığlığını duymuyorum.
Herkesi ele geçirdiler.
Sana birşey olmasından çok korkmuştum.
Hiç umursadığını düşünmüyordum.
Babanız gittkten sonra sen ve Jill herşeyimdiniz.
Öyle hissettiğin için çok üzgünüm.
Sen hep benim minik kızım olacaksın.
Beni orada kurtardığın için teşekkürler.
Seni seviyorum.
Ben de seni seviyorum anne.
Bu da son.
Anne, sanırım biz iyi olacağız.
Sessiz kaldığımız sürece --
Anne?
Anne, hayır. Lütfen Tanrım buna izin verme.
Hayır.
Lütfen anne, lütfen yerde kal !
Annee !
Hayır, hayır !
Bu daire içinde, normal bir silah güçlü olamaz.
Seni yok edeceğim ! Benden saklanamazsın !
Gölgeden çık !
Bu çocuğun ölümüne şahit ol. Son nefesinle --
Koruma büyüsü, buna etki etmez !
Jill?
Sen iyi misin?
Haydi ... gidelim.
İşe yaradı.
Kolye kırıldı.
Ben senin üzerine düştüm.
Kimse o düşüşten kurtulamazdı.
Niye ona koruma büyüsü dedin?
Ben buyum.
Anne?
Anne ?!
Anne?
Sarah?
O gitmiş.
Senin koruma büyüsü olman gerekiyordu.
Biliyorum.
Öyleydim.
Öyleyim.
Sen olduğun sürece onları geri getirebilirim.
Onları geri getirebilirim.
Geri getirebilirim --
Sana söylemedim mi?
Zaten ölü olanı öldüremezsin.
Sonsuza kadar işkence ederim.
Başkası için yas tutuyorsun ve sonunda amacını buldun.
Evet. Senin çığlıkların dinene kadar !!